Waarom uit je comfort zone stappen goed voor je is (ook al heeft je brein daar een hekel aan)

Laten we eerlijk zijn: je hebt vast weleens gedacht: "Nee joh... laat maar."

Dat ene feestje waar je eigenlijk niemand kende. Die sport die je altijd al eens wilde proberen.
Dat spontane weekend weg. Of gewoon iets simpels als een ander gerecht bestellen dan je standaard kapsalon.

Ons brein is namelijk een enorme aansteller. En ja, dat zeggen we met liefde.

Je brein wil helemaal niet dat je gelukkig bent...

Het wil vooral dat je blijft leven. Klinkt gezellig hè?
Maar dat is wel hoe het werkt.

Duizenden jaren geleden was alles wat onbekend was, misschien wel gevaarlijk. Dat ritselende bosje? Kon een konijn zijn, maar kon ook iets zijn dat jou als lunch zag.

Dus ontwikkelden we een brein dat dacht: "Laten we gewoon lekker doen wat we gisteren ook deden." Best handig als je in een grot woonde.

Iets minder handig als je anno nu al drie jaar hetzelfde broodje bestelt omdat je bang bent dat de tonijnsalade tegenvalt.

Daarom voelt iets nieuws vaak ongemakkelijk

Heb je weleens vlak voordat je iets spannends ging doen gedacht: "Waarom heb ik hier eigenlijk ja op gezegd?"

Welkom bij de club. Dat gevoel betekent niet dat je iets verkeerd doet.
Sterker nog. vaak betekent het juist dat je iets doet wat nieuw is.
En nieuwe dingen kosten je brein energie. Het kent de uitkomst nog niet.
En daar houdt het niet van.

Maar hier wordt het interessant...

Psychologen zien al jaren hetzelfde.
Mensen groeien meestal niet als alles makkelijk voelt. 
Maar óók niet als iets zó spannend is dat je volledig dichtklapt.

De grootste groei zit meestal precies ertussenin.
Net genoeg spanning om wakker te worden.
Niet genoeg om gillend weg te rennen.

Een eerste keer klimmen.
Een gesprek beginnen met een vreemde.
Een weekend zonder planning.
Of een belevenisbox openmaken zonder enig idee te hebben wat je te wachten staat.
Dat zijn precies de momenten waarop je achteraf denkt:
"Oké... dit was eigenlijk echt heel vet."

En nee, je comfortzone is niet slecht.

Dat vinden wij misschien wel de grootste onzin die je online leest.
Je comfortzone is juist hartstikke fijn.
Daar wonen je favoriete mensen.

Je eigen bed. Je koffiemok. Je bank.
En waarschijnlijk ook dat ene vest dat eigenlijk allang vervangen moet worden.

Het probleem is niet dat je een comfortzone hebt.
Het probleem is wanneer je wereld net zo groot wordt als je comfortzone.
Dan wordt alles daarbuiten automatisch spannend.

Waarom herinneringen langer blijven hangen dan spullen

Even een vraag.
Weet jij nog wat je drie jaar geleden voor je verjaardag kreeg?
Waarschijnlijk niet.

Maar weet je nog die ene vakantie die compleet uit de hand liep?
Of die keer dat je iets deed waarvan je vooraf dacht:
"Dit ga ik echt nóóit doen." Waarschijnlijk wel. Dat is niet toevallig.

Uit onderzoek blijkt dat we relatief snel wennen aan spullen. Psychologen noemen dat hedonische adaptatie. Dat nieuwe horloge, die sneakers of die gadget voelt na een tijdje gewoon... normaal.

Met ervaringen gebeurt iets anders. Die beleef je steeds opnieuw.
Wanneer iemand begint met: "Weet je nog die keer..."
Ben je meteen weer terug.

Misschien is dát wel de echte comfortzone

Niet je huis. Niet je bank. Maar de behoefte om altijd precies te weten wat er gaat gebeuren.
Misschien zit de grootste uitdaging van deze tijd wel helemaal niet in parachutespringen of een berg beklimmen.

Misschien zit die in iets veel kleiners. Je telefoon een keer in je tas laten. Ja zeggen zonder eerst twintig reviews te lezen. Of iemand anders een dag laten bepalen wat jullie gaan doen.

Begin klein

Je hoeft morgen echt niet op blote voeten een berg op te rennen. Gelukkig niet. Bestel eens iets wat je normaal nooit kiest. Sla een keer een andere route naar huis in.
Laat een vriend of je partner een complete dag plannen zonder vragen te stellen.

Of geef jezelf een ervaring cadeau waarbij je juist níét alles vooraf weet.
Want heel eerlijk? De mooiste verhalen beginnen zelden met:
"Volgens planning verliep alles precies zoals verwacht."

Ze beginnen meestal met: "Oké... luister, ik heb iets bedacht..."

De eerste stap is vaak de lastigste

Het grappige is: we hebben vaker spijt van dingen die we uit angst of ongemak uit de weg zijn gegaan, dan van ervaringen die nét buiten je comfort zone liggen.

Dat is precies waarom we Trustfall zijn begonnen.
Niet omdat we geloven dat je ieder weekend iets extreems moet doen. Integendeel.

We geloven dat een paar uur waarin je de controle loslaat, iets nieuws probeert en samen iets beleeft, soms veel meer impact heeft dan een hele maand op de automatische piloot.

Daarom hebben we onze Trustfall-belevenisboxen ontwikkeld. Geen kant-en-klaar uitje waarbij je precies weet wat je krijgt, maar verrassende ervaringen die je stap voor stap uit je comfortzone halen. Niet om je bang te maken, maar om je iets mee te geven waar je nog lang over napraat en om de connectie met elkaar te verdiepen.

Want uiteindelijk onthoud je zelden de dagen waarop alles precies volgens plan verliep.
Je onthoudt de dagen waarop je dacht: "Waarom heb ik hier ooit ja op gezegd?"
..en een paar uur later: " Dit was zó tof, wanneer doen we het nog een keer?"